Denbosch dichtbij

Foto's Dichtbij

Is er leven na carnaval?



DEN BOSCH - Het leven na carnaval gaat door, althans dat is de officiële stelling. Strikt genomen is dat natuurlijk ook zo, maar voor enkele echte carnavalsvierders, stopt het leven even. Ik begeef me in de catacomben van een echtpaar dat vijf dagen, gevoelsmatig aaneengesloten, het centrum van Den Bosch in al haar uithoeken al feestend heeft gezien.

Zij een rasechte Bossche dame die ik al jaren ken, hij is import. Maar hij is afkomstig uit een plaats welke een steenworp van het Vaticaan verwijderd ligt en veel dichter bij de Paus kom je volgens mij niet. Aangezien carnaval een katholiek feest is, zit dat dus wel goed.
Dat blijkt ook wel, want sinds hij met zijn vrouw in Den Bosch carnaval viert, vind ik het een leuker stel. Zeker ‘the day after’, want als ik de voordeur open lijkt het appartement waar ze tijdelijk verblijven, te zijn ontploft. Overal zie ik kleren, schoenen en haardecoraties of pruiken liggen. Hier en daar een nogal opvallende nepwimper of nagel en de keuken is een verzamelplaats voor de vaat, alleen staat het overal behalve in de vaatwasser. Verder vind ik van alles wat met eten en drinken te maken heeft, alleen is het in de keuken uitgestald in plaats van in de koeling of een van de voorraadkasten. Ik kijk zo eens rond en amuseer me eigenlijk kostelijk.

Binnen een minuut of wat hoor ik gestommel in de slaapkamer en enkele minuten later zie ik het verwarde hoofd van die goede vriendin van mij. “Morgu” denk ik uit haar mond te horen en al krabbend op haar achterhoofd, doet ze een poging de huiskamer te bereiken. Het gaat moeizaam, zeer moeizaam en al snel komt de stoel die ze wilde passeren wel erg goed uit. “’T was laat … heeeel laat” en deze vaag op rij gezette woorden, wordt gevolgd door een grote geeuw.
Haar doorgaans goed gekapte lange blonde haar is een chaos en het lijkt erop alsof een vogel een poging heeft gedaan er een nestje in te maken. Misschien wel met succes, maar dat kan ik niet bevestigen. Haar hemdje heeft ze achterstevoren aan en de bijpassende short zal ongetwijfeld ergens zijn maar niet om haar billen.

Ik besluit de keuken een beetje aan kant te brengen en een ontbijtje voor deze carnavalsvierders te maken. Een goed half uur later zit mijn vriendin gewassen en al aan de keukentafel. Haar haar nog nat van de douche op een knot en gekleed in een vooral gemakkelijk zittend joggingpak. Haar vriend horen we eerst nog wat geluiden maken in de badkamer, maar als snel zit ook hij schoon onder de douche vandaan, aan de keukentafel. De omeletjes ruiken heerlijk maar worden met lange tanden gegeten. De alcohol lijkt het lichaam nog niet te hebben verlaten. “Vandaag en morgen nog bijkomen en dan weer terug naar Milaan om te werken” zegt zij. “Eerst nog even een lekker visje wegwerken en dan weer terug naar Milaan” zegt hij.
Plots lus ik mijn eigen omeletje niet meer, maar ben wel weer wat wijzer geworden. Er is … zij het heel bescheiden … leven na Carnaval!

Meer Anna Staal lezen: www.annastaal.nl

U weet meer stuur door

reacties

Voor heel vele mensen breekt de rouw aan, ze tellen zelfs de dag weer af naar de volgende carnaval. Ongelofelijk hè.
Maar leuk geschreven, Anna!


Prachtig omschreven. Toch benieuwd of die vogel in het haar nog ontdekt is ;-)


Weet je zeker dat je niet in mijn huiskamer was ;)?


Flinke huiskamer! ;-)


Login om te reageren

schrijf mee

aanmelden nieuwsbrief

Wat vind jij?

Gaat Den Bosch naar de Eredivisie?

  • 14 May 2012
  • reageer
  • Caroline Lichtenberg, Dichtbij redacteur
U weet meer stuur door

BuurtBuzz

Privacy Disclaimer